Buenos Aires - Eerste impressies

Een week bestaat uit 7 dagen, maar ik heb nog niet meegemaakt dat 7 dagen zo lang kunnen duren. Hier gaat dan ook niet helemaal het gezegde ´time flies when you´re having fun´ op, aangezien ik nou niet echt kan zeggen dat ik me niet heb vermaakt. Ondanks dat het feit dat ik m´n agenda al sinds ik weg ben niet meer heb opengeslagen, heb ik niet het gevoel dat ik omkom in de tijd. Na aankomst in Buenos Aires (BsAs) een interessante taxirit richting de school waar ik nu al enkele dagen Spaans aan het leren ben. Rijdend door de outerskirts van BsAs enkele indrukken die me bij zijn gebleven. Ik denk dat, ook al rookt een taxichauffeur niet, dat hij toch een equivalent van 2 pakjes sigaretten per dag binnen krijgt, aangezien nog weinig auto´s hier voorzien zijn van airconditioning. Dit betekent dus dat de taxichauffeur z´n raam opendoet er door de beweging die de auto in voorwaartse richting maakt een verkoelend briesje ontstaat, welke voor een groot deel gevuld met de uitlaatgassen. Het verkeer, bestaande uit een aanzienlijk deel mooie oude auto´s en bussen van Amerikaanse makelij, produceert in deze stad een enorme hoeveelheid, maar goed.. met m´n ventolin altijd bij me sla ik me er wel doorheen, heb niet voor niets extra medicijnen meegenomen, niet waar? De taxirit, ongeveer een half uur richting een wijk buiten het centrum, waar de school dus staat, koste ongeveer 15 euro. Dit lijkt misschien goedkoop, maar inmiddels, na vele taxiritten achter de rug, weet ik dat we genaaid zijn. Aan de andere kant.. je bent pas genaaid als je je genaaid voelt (wat een #%&$-tekst). Terwijl de meer bewoonbare gebieden van BsAs in de verte ontwaarden, keek ik om me heen en zag dat de economie hier toch wel een paar goeie klappen heeft gehad. Talloze half afgebouwde kantoren vullen als rotte karkassen de braakliggende terreinen in de uiterwaarden van de stad, eens bloeiend en vol van verwachtingen. Slechts de graffiti op de muren geven dit aanzicht een beetje kleur. Ik vind het wel mooi, denkend aan dikke underground feesten en wat meer.. De taxichauffeur praat in z´n moedertaal over de stad en ik, beleefd als ik ben, beaam het allemaal, af en toe proberend een Spaans woordje er doorheen te gooien.

Na deze taxirit, moe en bezweet, belden we (Jasper en ik) aan bij wat de school zou moeten voorstellen. Van de buitenkant leek het meer een normaal flatje dan een school, maar gelukkig was de eerste indruk het tegenovergestelde aan wat we mochten verwachten. Een warm onthaal, iedereen zoenen, werd ons deel. Overal waar ik om me heen keek vrouwen (en een ietwat vrouwelijke jongen) en al die vrouwen keken naar mij en schreeuwden in het rond. Wat bleek, ik was de langste persoon in BsaS, wat gevierd moest worden door me voor te stellen aan nog meer vrouwen. Toch raar, dat je uiterlijk zo´n invloed kan hebben op het gedrag van bepaalde mensen van een bepaalde cultuur en met een bepaald geslacht. Ik vond het wel grappig. Na dit feestelijk onthaal hebben we een hostel uitgekozen, waar ik tot op de dag van vandaag heel erg tevreden mee ben. De mensen zijn top, voorzieningen zijn goed, het kost minder dan 5 euro per nacht, het is in een leuke buurt en meer... Over minder dan 5 euro gesproken, in de stad heb je echt duizenden restaurantjes die voor minder dan 5 euro echt een prachtig maal, inclusief drank voor je neerzetten. Ik heb het dan niet over die shabby restaurantjes met plastic stoelen, en een schnitzel als daghap, maar echt classy a-la-carte eetgelegenheden. Ikzelf heb al een aantal keer genoten van een biefstuk, zo ontzettend mals en goed bereid, dat is eigenlijk gewoon heel erg genieten. Maar het is natuurlijk niet alleen eten wat de klok slaat, maar helaas is een erg belangrijk aspect vooralsnog geen onderdeel van m´n bioritme. Bioritme blij, ik wat minder. Het geval wil namelijk, dat al bijna 2 maanden de clubs dicht zijn en het uitgaan beperkt wordt tot het drinken in een bar, iets wat me ook enigszins en af en toe genoegdoening geeft, maar BsAs is toch wel een van de vetste steden in de wereld qua uitgaan. Toch erg jammer, maar ik heb hoop, misschien komt het nog goed.

Uruguay
Omdat er dus geen clubs open waren en ik hoorde dat er carnaval was, dat vooral gevierd zou worden in Uruguay, ging ik, met Jasper, na een slapeloze nacht richting Uruguay. De overtocht wordt verzorgd door slechts één bedrijf. Dit met bijna geen alternatieven een echte monopolist.. en dit was te merken.

"Nadat je erachter komt dat de informatie op de website niet meer up-to-date was (dientengevolge 2 uur moet wachten en een ticket duurder is), word je, na eerst bij de ´caja´ in de rij te hebben gestaan, op een zeer onvriendelijke (voor mij nieuw in BsAs) naar een andere rij gestuurd om ´iets´ te halen. Het is onduidelijk wat hij bedoeld en welke rij het is, maar op goed geluk (en goed gelukt), gingen we in de meest voor de hand liggende rij staan. Dit proces, ook een beetje door onze onbenulligheid, herhaalde zich nog 2 keer, waarnaar we weer terechtkwamen bij de meest ongezellige Argentijn in Buenos Aires. Voor me werd een vrouwmens van ongeveer 60 ongelooflijk onbehoorlijk behandeld en uiteindelijk weggefoeterd door het ventje van ongeveer mijn leeftijd. Hij wordt door z´n moeder geslagen en z´n vriendin is een hoer, zoiets moet het waarschijnlijk wel zijn. Goed voorbereid op z´n nietsontziende tirannie doorstonden we z´n gelijkwaardige behandeling met verve en werd het eveneens onbeschofte bedrag van m´n rekening afgeboekt."

Uruguay is mooi, merk ik terwijl ik door het raam van de erg comfortabele bus naar buiten kijk en het landschap over m´n ogen laat glijden. Opvallend zijn weer het aantal oude auto´s die in grote getale weg staan te rotten in tuinen, langs wegen en straten (waarom opruimen?), opvallender is dat er nog een flink percentage rijdt. Het reisdoel was een surfdorpje in het oosten van Uruguay, ook part-time jetset haven. Als ik terugkijk vond ik het toch wat overdreven om 2 volle dagen reizen (overigens heel erg comfortabel) om één dag in dit niet heel erg bijzondere dorpje te toeven. Helaas waren de golven niet goed, zodat het surfen niet doorging. Ondanks dit en het wat tegenvallende uitgaan, toch erg leuke mensen ontmoet en een prima weekend gehad. Misschien doe ik dit weekend, na de opgedane contacten, weer Uruguay aan, dit keer Montevideo.. en dan ga ik ook echt helemaal los (werd ´s tijd). Anyways, BsAs heeft me ook nog erg veel te bieden en daarom ga ik nu ook stoppen. Huiswerk en drinken staan op het programma vandaag, misschien nog een uurtje laten masseren voor 15 peso (bijna 4 euro) vlakbij m´n hostel.